سوتی یابی

در علم نوین ریاضیات ۵۰-۵۰۰=۴۹۵ وگرنه ایراد از من نیست

همین نشون میده که من آدم علمی و با هوشی هستم که حرفام قابل اطمینانه

495 سال الافی مفید

میخوام یه چیزی رو براتون تصویر کنم و همچنین نظر خودمو تحمیل.

یه شهری رو در نظر بگیرید پر از بیلبورد های تبلیغاتی پر از نور تو خیابون پلیس راهنمایی ـرانندگی نداره چون آدم متخلف نداره چون آدم نداره همه چیز شده الکترونیکی و ماشینی راننده ها روباتن و یه سری برنامه بهشون دادنبر طبق مقررات در نتیجه تخلف صورت نمیگیره ترافیک نیست چون هر ماشینی قدرت پرواز داره و از هر نقطه بیشترین بزرگراه ممکن گذشته.آدما کل وقتشون رو (همون نهایت۸۰ سال)میذارن رو تفریح و لذت بردن.(میرن رستوران و به جای اینکه نیم ساعت منتظر چلو کباب بمونن نیم دقیقه میونن و بعد از خوردنش لذت میبرن) شغلشون استفاده از مغزه برای مثال کارگر دارن ولی خودش آجر نمیندازه بالا یا دیوار نمیچینه برنامه مینویسه و میده به خورد روبات ها پس آدم موفق کسی هست که مغزش بیشتر کار کنه در نتیجه به مرور طبق نظریه انتخاب طبیعی داروین آدمیا بی آی کیو و ابله از صحنه روزگار محو میشن. دنیا پره از هوش (چه مصنوعی و چه طبیعی)بیماری نیست جرم نیست و همه میتونن کل عمر مفیدشون رو زندگی کنن(به معنای واقعیه کلمه)

خوب این چیه؟ همون چیزی که ما داریم سعی میکنیم بهش برسیم و نهایتا تا ۵۰۰ سال دیگه بهش میرسیم(البته اگه فرصتی باشه) .

خوب که چی؟حالا پلیس بیاد وایسه سر ۴ راه یا روباتش چه فرقی میکنه؟۸۰ سال همون ۸۰ ساله پس چرا این همه تلاش؟ ولی یه فرق دارن اونم اینه که اگه همه چیز ماشینی شه وقت بیشتری واسه فکر کردن پیرامون دنیا داریم. ولی نهایت ۵۰ سال بیشتر وقت داریم ما داریم ۵۰۰ سال وقت میذاریم که ۵۰ سال وقت اضافه بیاریم؟ به این میگن الافی که در اولویت کارها قرار میگیره(به ترتیب نزولی اهمیت)