دوران طفولیت:

دخترا:تو رویای یه خونه با دیوارای صورتی و یه عروسک سخنگو

پسرا:تو رویای یه اسب سفید تندرو که باهاش مردمو نجات بدن و با هواپیماشون ببرن خونشون

دوران نونهالی:

دخترا:۲۰ میگیرن و مبصر کلاس و عزیز کرده معلما هستن

پسرا:تیله بازی و همیشه بعدش دعوا

دوران نوجوانی:

دخترا:فکر خوشگلیشون و پیدا کردن یه دوست صمیمی که رازاشونو بهش بگن

پسرا:فکر زاویه انحراف موهاشون و استقلال از خانواده

دوران جوانی:

دخترا:جلب توجه *

پسرا:جلب توجه*

دوران میانسالی:

مادرا:فکر جور کردن امکانات بیشتر واسه تحصیل بچه ها

                                                                             دعوای زوجین سر همسن مسئله

پدرا:فکر تربیت بچه ها و لوس بار نیاوردنشون

دوران کهنسالی:

پیرزنا:جلب توجه*

پیرمردا:جلب توجه*

اول از همه باید تشکر کنم از همه بزرگوارانی که لطف و حسن نیتشونو نسبت به من و وبلاگ من نشون دادن.

و بعد:

یه چیز خیلی بیمزه ولی واقعا ذهن منو مشغول خودش کرد....اینکه مری بودن چه حسی داره(!!!) آره بابا مری یکی از اعضای بدن خیلی دلم میخواست که یه روز مری باشم فکرشم نمیتونم بکنم که زنده باشم ولی زندگی نکنم مثل مری (!!!) مری زندست ولی زندگی نمیکنه ....خیلی جالبه.... و جالبتر اینکه اگه عرض بدن انسان ۲۰ سانتیمتر بیشتر بود مری رسما مضر بود چون باید بیشتر انرژی مصرف میکردی تا یه عضو بی مصرفو زنده نگه داری....